Harmonie Luctor et Emergo   
Malden  al 90 jaar!      
 

 


In memoriam Theo van der Lee.

Op zaterdag 23 juli 2011 is onze dirigent Theo van der Lee na een heftig en slepend ziekbed overleden. Meer dan 30 jaar is Theo muzikaal leider geweest van ons harmonieorkest aan welke rol hij op zijn eigen wijze invulling heeft gegeven gebaseerd op deskundigheid en bevlogenheid. Dat hij tijdens zijn ziekte herhaaldelijk repetities heeft moeten missen omdat het fysiek niet op te brengen was, deed hem zelf nog het meeste pijn.
Theo stond met beide voeten op de grond en midden in de vereniging; als een echt verenigingsman pakte hij alles op en aan en was niets hem te veel.

Theo heeft een onuitwisbare indruk gemaakt en wij zullen hem verschrikkelijk missen.

Theo van der Lee: muzikant, dirigent, leraar, ondernemer, levensgenieter, echtgenoot, vader maar vooral mens. En “een goeie mens” zoals ze dat in Brabant zeggen.En juist als mens is hij de laatste jaren ontzettend op de proef gesteld. Niets is hem bespaard gebleven. Een paar jaar geleden, ernstig ziek met een levensverwachting van een paar maanden, teruggevochten en weer op zijn oude niveau gekomen waarna de ziekte nog harder terugsloeg en Theo zich uiteindelijk gewonnen moest geven. Een gezond iemand heeft honderd wensen, een zieke heeft maar één wens; ook Theo had maar één wens: blijven dirigeren. Daar heeft hij alles voor gedaan en daar putte hij kracht uit in zijn besef dat dat kwaliteit aan zijn leven gaf. Die kracht was er niet meer en daarmee ook niet de kwaliteit…

En toen werd het stil!
Zijn muziekpartijen zijn gespeeld;
Zijn dirigentenboek is dicht.

 

 

De herinnering zal blijven. Bij iedereen en zeker bij onze harmonie: een constante factor, enthousiast, bevlogen en deskundig. Het is onaanvaardbaar en onvoorstelbaar dat Theo er niet meer bij is. We moeten echter verder, allemaal.

Theo is altijd gegaan voor een tien maar dat was op geen enkele manier meer haalbaar. Die strijd hoeft hij niet meer aan te gaan en moge hem dat de rust geven die hij verdient.En laten wij, achterblijvers, hier onze troost in vinden.

Vaarwel Theo.